ഇത്ര മാത്രം

മഴ തോര്‍ന്നിട്ടും പെയ്യുന്ന

മരം പോലെ.....

വേട്ടക്കാരനോട്‌ വിധേയത്വമുള്ള

ഇരയെപോലെ....

വിശന്നു ചാവാതിരിക്കാന്‍

വിഷം കഴിക്കുന്ന എലിയെ പോലെ....

ഞാനിവിടെയുണ്ട് എന്ന്‍

ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്താന്‍ വേണ്ടി മാത്രം.....

നീലപ്പല്ലുകള്‍ക്ക് പറയാനുള്ളത്‌

പ്രണയം ബഹുവചനമാണെങ്കിലും
ഏകവചനമാണെങ്കിലും...
തീരമില്ലാത്ത കാമത്തിന്‍റെ കടല്‍
കടലായിത്തന്നെ തുടരും...

പ്രണയ മ[ര]ണം

പ്രണയത്തിന്‍റെ കുളമ്പടി

അടുത്തപ്പോള്‍

വെളുത്തവന്‍റെ കറുത്ത

ഹൃദയം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

അത്‌,

മരണത്തിന്‍റെ മണി ഒച്ചയാണെന്ന്‍

എന്നിട്ടും,

പ്രണയമരണങ്ങളെ തിന്നു മടുത്ത അവന്

കറുത്തവളുടെ വെളുത്ത

ഹൃദയത്തോട് ആര്‍ത്തി ആയിരുന്നു......

സംശയം

ഇരുട്ടിന്‍റെ പട്ടുമെത്തയില്‍

മനുഷ്യ രൂപത്തില്‍

രണ്ട്‌ സംശയങ്ങള്‍..

കണ്ണുരുട്ടി നാക്ക്‌ നീട്ടി

ആണ്‍ സംശയം..

ഹൃദയ മുറി പൂട്ടി

താക്കോല്‍ മറ്റൊരാളെ

ഏല്‍പ്പിച്ച പെണ്‍ സംശയം..

അവര്‍ക്കിടയില്‍, കിടപ്പറയിലെ

നിശബ്ദ ഭൂകമ്പം അറിയാതെ

കൌതുക കണ്ണുകളുമായി

ഒരു കുഞ്ഞു സംശയം...

തീക്കട്ടയിലെ ഉറുമ്പ്

മഴയുടെ ഇരമ്പലില്‍

ഒരു നേര്‍ത്ത ആര്‍ത്തനാദം

ബോധാമില്ലാത്തവന് ബോധക്കേട്

തുന്നിക്കൂട്ടലുകള്‍, സഹതാപം

മലര്‍ന്നു കിടന്നപ്പോള്‍

സൂര്യന്‍ ചിരിക്കുന്നു...

ഈ പാവം ഉറുമ്പിന് അറിയില്ലല്ലോ

താന്‍ തീക്കട്ടയില്‍ ആണെന്ന്...

നോവ്‌

എന്‍റെ നോവിന്‍റെ

നെരിപ്പോടിലെ പുകയും

മഴയും സമരസപെടുകയാണോ?

മഴ മൗനം മാത്രമല്ല...

മരണം കൂടിയാണ്.....

പ്രണയത്തിന്‍റെ മരം

എന്‍റെ പ്രണയത്തിന്‍റെ മരം...

നീ ചുവടെ വെട്ടിയിട്ടും...

പൂവാകയായി പൂത്തു തളിര്‍ത്ത്‌

ചുവന്ന്‍ ജ്വലിച്ച്...

വേര് അറുക്കുവാന്‍

നിനക്ക് ആവില്ല...

എനിക്കും..!

എന്‍റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരിക്ക്

ഈ ഇരുട്ടില്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റയല്ല

ഒറ്റയ്ക്ക് കൂട്ടായി ഒരുപാടോര്‍മ്മകള്‍..

ഈ തീരത്ത് ഞാന്‍ ഒറ്റയല്ല

ഒറ്റയ്ക്ക് കൂട്ടായി ഒന്നിനു മീതെ തിരമാലകള്‍..

ഈ മഴയില്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റയല്ല

ഒറ്റയ്ക്ക് കൂട്ടായി സ്ഫടിക നൂലുകള്‍..

ഒടുവില്‍ ഞാനറിയുന്നു

ഒറ്റയവാനും ഒരു കൂട്ടുവേണം...

മഴ

ഹൃദയത്തില്‍ പൂക്കാലം ഒളിപ്പിച്ച്

നിഴലിന്‍റെ ഇടവഴികളില്‍

കാലം തെറ്റി പെയ്ത മഴയാണു നീ...

ആടിത്തിമിര്‍ത്തു പെയ്ത

മഴയ്ക്കൊടുവിലാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്

ഞാനറിയാത്ത പല ശരികളും

ഈ ലോകത്തുണ്ടെന്ന്‍...

വേര്‍പാട്‌

വിരലില്‍ നിന്ന്‍ നഖം

പറിച്ചെടുക്കും പോലെ

നീ നിന്‍റെ ഹൃദയം

എന്‍റെതില്‍ നിന്ന്‍

പറിച്ചെടുക്കുന്നു...

സ്വപ്നം

ഹൃദയം കലങ്ങിമറിഞൊഴികിയിട്ടും

പ്രണയ പരല്‍ മീനുകള്‍

തെളിവെള്ളത്തിലെന്നപോലെ

ശാന്തം... സൗമ്യം...

മരണം

നീ കൈക്കുമ്പിളില്‍ എത്ര

അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചിട്ടും

വിരല്‍ത്തുമ്പിലൂടെ ഇറ്റിറ്റ് ഞാന്‍...

പക്ഷെ...

നിന്‍റെ കാലടികളിലേക്കാണ്

ഞാന്‍ വീഴുന്നതെന്ന്‍

നീ മറക്കുന്നതാണെന്‍റെ മരണം....

സമയം

ഒരു ഇലയനക്കം പോലും ചിലപ്പോള്‍

കൊടും കാറ്റിനേക്കാള്‍ പേടിപ്പെടുത്താം

ഒരുപക്ഷെ... ദൂരം നമുക്കിടയില്‍

അകലം തീര്‍ക്കാം

അനിവാര്യമായ വേര്‍പാടിന്‍റെ

മരംകോച്ചുന്ന തണുപ്പ്

കലഹത്തിന്‍റെ ഇളം വെയിലായി മാറാം..

എങ്കിലും...

സമയസൂചികയോട് പൊരുത്തപ്പെടാന്‍

എനിക്കിനിയും സമയം വേണം....

ശൂന്യത

ഓരോ കാല്‍വെപ്പിനും അടിയില്‍

ശൂന്യത മാത്രം...

എന്നിട്ടും ഒരു കാല്‍ വിരല്‍ പോലും

പിന്‍വലിക്കാനാവുന്നില്ലല്ലോ..?

കയ്പ്പ്

സമുദ്രത്തിന്‍റെ ആനന്ദത്തിനു മീതെ

പ്രണയത്തിന്‍റെ മിന്നാമിനുങ്ങുകള്‍

മധുര മിട്ടായിക്ക് മീതെ

ചോരയുടെ കയ്പ്പ് പോലെ..!!!

ഒഴുക്ക്

എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാന്‍

എനിക്കിപ്പോള്‍ ഭയമാണ്

ഒരിക്കലും നിലക്കാത്ത ഒരു ഒഴുക്ക്

അതിനെ തടയാന്‍ എന്‍റെ

കണ്പീലികള്‍ക്ക് ആയില്ലെങ്കിലോ..??

രാത്രി

ഇന്നിന്‍റെ കയ്പ്പിനെ

നിദ്ര കൊണ്ട് മായ്ക്കാന്‍...

നാളെയുടെ മധുരത്തിനായി

സ്വപ്നം കാണാന്‍...

അടുത്ത പ്രഭാതം...

വരാനിരിക്കുന്ന

രാത്രിക്ക് വേണ്ടി മാത്രം!!!

ഭയം

എന്‍റെ കരള്‍ പറിച്ചെടുത്ത്

ഉമിത്തീയില്‍ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍

നീ എന്നെ ശിക്ഷിക്കുന്നതിനു മുന്‍പേ...

എനിക്ക് എന്നെ ശിക്ഷിക്കാന്‍...

അല്ലെങ്കില്‍ എന്നെ ശിക്ഷിച്ച് ശിക്ഷിച്ച്

നീ ഇല്ലാതായെങ്കിലോ എന്ന്

എനിക്ക് ഭയം തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...

കടല്‍

പ്രണയത്തിന്‍റെ നീലക്കടല്‍...
എനിക്കും നിനക്കും ഇടയിലോ...
അതോ.. നമ്മുടെ ഉള്ളിലോ...
എന്‍റെ ഞരമ്പുകള്‍ നീലച്ച് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു ..
നിന്‍റെ രക്തവും ....

കണ്ണാടി

ഞാന്‍ ഒരു ഉടഞ്ഞ കണ്ണാടി ...........
പക്ഷെ... ചില്ല് കഷ്ണങ്ങളിലോക്കെയും
നിന്‍റെ മുഖം മാത്രം ..............